|
Odbyły się dwie projekcje, dla dwóch różnych odbiorców.
Pierwsza miała miejsce w Filii nr 5 , na osiedlu „Stara Wieś” w Pszczynie. Film obejrzała 19. osobowa grupa czytelników w wieku 13 lat. Młodzież ta uczestniczyła także w programie „Ferie z filmem”. Film w ich ocenie był OK. Wprawdzie, po wcześniejszym obejrzeniu „Krokodyli…” oczekiwali większych zwrotów akcji, ale w miarę trwania projekcji „Droga czerwonej lodówki” wzbudzała coraz większe zainteresowanie. Tu muszę odnotować dużą zasługę bibliotekarki, która odpowiednio przygotowała młodzież do projekcji, wykorzystując m.in. scenariusz zajęć do filmu, publikowany na Państwa stronie WWW. Komentarze młodzieży po filmie (nastroje „filozoficzne” J):
„ takiego grata (lodówkę) targa na górę!!!”
„uczyć się muszą – bo jak inaczej uciec od tej biedy”,
„ jak, tak dobrze pomyśleć, my też musimy się uczyć, by coś w życiu osiągnąć”,
„ nie mogą (uczyć się) a chcą a my – bywa różnie”,
„Himalaje budzą zachwyt pomieszany z szacunkiem dla potęgi przyrody”.
Młodzież z niedowierzaniem przyjęła do wiadomości, że gdzieś na świecie żyją młodzi ludzie w takim ubóstwie, tak ciężko pracujące a jednocześnie pełne optymizmu, radości – normalne „spoko” nastolatki.
Drugi pokaz filmu „Droga czerwonej lodówki” odbył się dla grupy 10. dorosłych osób z lekkim upośledzeniem umysłowym, często samotnych, opuszczonych przez rodziny. Są to pensjonariusze Domu Pomocy Społecznej w Pszczynie, z którym stale współpracuje nasza bibliotekarka (filia nr 3 M-PBP, osiedle „Siedlice”). Ich postrzeganie świata i jego problemów, siłą rzeczy, jest bardzo specyficzne, inne, budzące często zdziwienie ludzi pracujących z tą grupą. To także uczestnicy programu „Ferie z filmem”.
„Droga czerwonej lodówki” wzbudziła w oglądających podziw dla świata przyrody, zainteresowanie dla normalnych, codziennych czynności, które w większości przypadków kojarzyli z naszą rzeczywistością. Zrozumieli problem trudnego życia, ciężkiej pracy dzieci i młodzieży. Porównywali ze swoją sytuacją, nierzadko równie trudna w latach młodości, z losem bohaterów filmu. Cieszyli się radością młodych ludzi, wzruszały ich problemy bohaterów. Bardzo ważna sprawą było przygotowanie naszych widzów do obejrzenia filmu. Bibliotekarka omówiła problemy, z którymi borykają się dzieci w krajach biednych. Umiejscowiła akcje filmu na mapie, omówiła formy krajobrazu, podała najważniejsze wiadomości na temat Nepalu, Himalajów.
Często stosowała stop-klatkę w trakcie projekcji, by przybliżyć jakiś ważny problem, czy na prośbę oglądających pokazać ciekawostki przyrody – rośliny czy zwierzęta. Bardzo dziękujemy za udostępnienie nam filmu. Projekcje te wzbogacają naszą działalność na rzecz upowszechniania czytelnictwa.
Artykuł ukazał się na stronie Centrum Edukacji Obywatelskiej
Projekcje odbywały się w ramach programu "Jeden Świat- kluby filmowe" organizowanym przez Centrum Edukacji Obywatelskiej.


Projekt finansowany ze środków Unii Europejskiej i Biura Edukacji Miasta Stołecznego Warszawy. Projekt jest współfinansowany przez Fundację Edukacja dla Demokracji w ramach programu pomocy zagranicznej Ministerstwa Spraw Zagranicznych RP w 2011 r. Treści przedstawione na stronie wyrażają poglądy realizatora projektu i nie mogą być utożsamiane z oficjalnym stanowiskiem UE. |